ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Σχολιάστε κάθε άρθρο, κάνετε προτάσεις για τυχόν αλλαγή του και ψηφίστε.

‘Αρθρο 23: (Συνδικαλιστική ελευθερία)

Posted by Διαβούλευση στο 21/03/2012

ΙΣΧΥΟΝ  ΑΡΘΡΟ

1. Tο Kράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ’ αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους, μέσα στα όρια του νόμου.

2. H απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων.

Aπαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και σ’ αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας. Tο δικαίωμα προσφυγής σε απεργία των δημόσιων υπαλλήλων και των υπαλλήλων της τοπικής αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, καθώς και του προσωπικού των κάθε μορφής επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, που η λειτουργία τους έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου, υπόκειται στους συγκεκριμένους περιορισμούς του νόμου που το ρυθμίζει. Oι περιορισμοί αυτοί δεν μπορούν να φθάνουν έως την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας ή την παρεμπόδιση της νόμιμης άσκησής του.

 

ΠΡΟΤΑΣΗ  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

1. Tο Kράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ’ αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους.

2. H απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων.

Οι εκλεγέντες συνδικαλιστές δεν μπορούν να είναι ταυτόχρονα στελέχη πολιτικού κόμματος και δεν μπορούν να καταλάβουν αιρετό ή  κατόπιν διορισμού πολιτικό αξίωμα ή πολιτική θέση πριν παρέλθουν τέσσερα χρόνια από την λήξη της συνδικαλιστικής θητείας τους. 

Aπαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και σ’ αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας. Tο δικαίωμα προσφυγής σε απεργία των δημόσιων υπαλλήλων και των υπαλλήλων της τοπικής αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, καθώς και του προσωπικού των κάθε μορφής επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, που η λειτουργία τους έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου, υπόκειται στους συγκεκριμένους περιορισμούς του νόμου που το ρυθμίζει. Oι περιορισμοί αυτοί δεν μπορούν να φθάνουν έως την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας ή την παρεμπόδιση της νόμιμης άσκησής του.

 

 

6 Σχόλια to “‘Αρθρο 23: (Συνδικαλιστική ελευθερία)”

  1. Εδ’ω πιστεύω πρέπει να διευκρινιστεί ποιος ασκεί λειτούργημα και ποιος ασκεί επάγγελμα.
    Πχ, ο γιατρός σε ένα δημόσιο νοσοκομείο ασκεί λειτούργημα; Αν ναι, τότε μπορεί να απεργεί; Μήπως η απεργία του γιατρού-λειτουργού θέτει σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή των πολιτών;
    Πολλοί κλάδοι εργαζομένων χρησιμοποιούν τον προσδιορισμό λειτούργημα για να δώσουν βαρύτητα στην κοινωνική προσφορά τους, πιθανά αυτό να μην είναι σωστό.
    Όταν ένα επάγγελμα χαρακτηριστεί λειτούργημα τότε αυτός που θα θελήσει να το ακολουθήσει να δεσμεύεται από τον περιορισμό συμμετοχής σε απεργία.

  2. Αναστασία Νισκοπούλου-Λουκά said

    Συμφωνώ με τον Κλεισθένη όσον αφορά «το λειτούργημα» και φυσικά δεν θάπρεπε να φθάσουμε στην πλήρη κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας αλλά να βρεθούν άλλοι τρόποι ειδικότερα γι’ αυτούς που πραγματικά ασκούν «λειτούργημα» να διεκδικούν κι’ αυτοί τα δίκαιά τους!!

  3. Σόλων said

    Η οικονομία για να είναι υγιής πρέπει να θεωρείται ενιαία.
    Η ικανοποίηση συντεχνιακών διεκδικήσεων διαταράσσει το κυβερνητικό οικονομικό πρόγραμμα.
    Για το λόγο αυτό ο συνδικαλισμός αυτονόητο είναι ότι πρέπει να επιτρέπεται, αλλά να μην έχει το λεγόμενο δικαίωμα κήρυξης απεργίας.
    Η κυβέρνηση εκλέγεται για να αντιμετωπίσει το σύνολο του πολιτικού και οικονομικού φαινομένου και όχι συντεχνιακών διεκδικήσεων.

  4. πάλι θα σας πάω στο άρθρο 12 όπως προτείνω την οργάνωση από ΔΕΠΒ και Συνεταιρισμούς σε όλους τους παραγωγικούς και υπηρεσιακούς τομείς.

    30/12/2012 στις 8:29 ΜΜ

    Και
    31/12/2012 στις 8:01 ΠΜ

    Στην ουσία τα πάντα αποτελούν λειτούργημα κι αυτό οφείλουμε να διδαχθούμε ό,τι –είναι υποχρέωση οι πάντες [να λειτουργούμε] και όχι δικαίωμα, τι θα πει δικαίωμα, η εργασία είναι υποχρέωση και λειτούργημα συνάμα. Ας μη πάμε στους Αγρούς να καλλιεργήσουμε –να μην μεταφέρουμε τα αγαθά να μην διδάξουμε του πως κάνουμε τούτο το άλλο… τα πάντα επομένως αποτελούν υποχρέωση και λειτούργημα μαζί αλλιώς παύει να λειτουργεί η ίδια η ζωή μας.

  5. […] ‘Αρθρο 23: (Συνδικαλιστική ελευθερία) […]

  6. […] Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | 4 Comments » […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: