ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Σχολιάστε κάθε άρθρο, κάνετε προτάσεις για τυχόν αλλαγή του και ψηφίστε.

‘Αρθρο 5: (Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία)

Posted by Διαβούλευση στο 21/03/2012

ΙΣΧΥΟΝ  ΑΡΘΡΟ

1. Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Eλληνική Eπικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Eξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο. 

Aπαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας.

3. H προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Kανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος.

4. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει.

5. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων.

_______________________
**Eρμηνευτική δήλωση: Στην απαγόρευση της παραγράφου 4 δεν περιλαμβάνεται η απαγόρευση της εξόδου με πράξη του εισαγγελέα, εξαιτίας ποινικής δίωξης, ούτε η λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει.

 

ΠΡΟΤΑΣΗ  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

1. Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα, τους νόμους  ή τα χρηστά ήθη.

2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Eλληνική Eπικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Eξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο. 

Aπαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας.

3. H προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Kανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο ποινικός νόμος.

4. Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν, εκτός των μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών.

Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα, εκτός των περιπτώσεων που αφορούν θέματα υγείας, είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο είτε ως περιοριστικοί όροι εξ αιτίας ποινικής δίωξης είτε ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ποινικού δικαίου.

5. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας, της γενετικής του ταυτότητας και εναντίον παντός είδους βιοϊατρικών παρεμβάσεων.

 

 

12 Σχόλια to “‘Αρθρο 5: (Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία)”

  1. Άρθρο 29: η Χρυσή Αυγή στην ταυτότητά της μιλάει για «…πνευματική, ΕΘΝΙΚΗ και ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ των ανθρώπων…» άρα βάσει αυτού που αναφέρεται «Τα κόμματα οφείλουν να τηρούν το παρόν Σύνταγμα» (και του υπάρχοντος Άρθρου 2: χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων) η Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να είναι κόμμα της ελληνικής βουλής.
    Είναι σωστός ο συλλογισμός;

    • ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΣΑΠΗΣ said

      Ευφημία,
      Η πραγματική δημοκρατία, η οποία δίνει λόγο και εξουσία σε όλους τους πολίτες και όχι αυτή η κακόγουστη θεατρική παράσταση που έχουμε, δεν φοβάται φαινόμενα σαν της ΧΑ ή τους Ναζί κ.λ.π. Τα φαινόμενα αυτά αναπτύσσονται ακριβώς λόγω αφενός της έλλειψης της δημοκρατίας και αφετέρου λόγω της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης η οποία εξαθλίωση είναι απόρροια της ανυπαρξίας δημοκρατικών θεσμών.
      Μπορεί στην Ελλάδα να μην λειτουργούσε ως τώρα η δημοκρατία, αλλά όσο υπήρχαν τα δανεικά και η τεχνητή ευμάρεια και δεν υπήρχε προϊούσα εξαθλίωση, το φαινόμενο της ΧΑ ήταν ανύπαρκτο. Τώρα όμως είναι προϊόν αυτής της κατάστασης και αν θέλεις, καλώς ή κακώς μια κοινωνική αντίδραση, γιατί αυτοί που τώρα θα ψηφίσουν ΧΑ, πριν δεν την ψήφιζαν.
      Αν λοιπόν και στη Γερμανία στο διάστημα του μεσοπολέμου λειτουργούσε η δημοκρατία και δεν υπήρχε οικονομική εξαθλίωση, η ανθρωπότητα δεν θα γνώριζε ποτέ τις θηριωδίες των Ναζί.
      Σε ότι αφορά το ερώτημά σου, το άρθρο 5 παρ. 2, αναφέρεται στην προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας όλων, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων και σε αυτό συμφωνούμε όλοι οι δημοκράτες πολίτες. Δεν αναφέρεται στις πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός και στην ελευθερία του να διακηρύξει ό,τι θέλει.
      Είπαμε. Όσο η δημοκρατία είναι ισχυρή, ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει χωρίς να βρίσκει ακροατήριο, όταν όμως η δημοκρατία δεν λειτουργεί, τότε, ακόμα και να απαγορεύεις τέτοια φαινόμενα, όχι μόνο δεν τα καταπολεμάς, τουναντίον τα ενισχύεις.
      Η Πρωτοβουλία μας λοιπόν έχει ως στόχο μια ισχυρή δημοκρατία, ώστε τέτοια φαινόμενα να μην βρίσκουν από μόνα τους εύφορο έδαφος να αναπτυχθούν.

      • κατάλαβα… Ναι, σωστά, σκοπός δεν είναι να κόψουμε τα ζιζάνια αλλά να μην τους προσφέρουμε εύφορο έδαφος.
        Σ’ ευχαριστώ!

      • «όλοι οι δημοκράτες πολίτες»

        Φίλε Πέτρο, ο όρος δημοκράτης κακώς χρησιμοποιείται, σημαίνει κατ’ ουσία τον δυνάστη, τον καταπιεστή του δήμου, ο σωστός όρος είναι δημοκρατικός. Πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τους αριστερούς δημοτικιστές, είναι λάθος.

      • συμφωνούμε απόλυτα κύριε Πέτρο,
        εδώ να συμπληρώσω και από την μικρότητά μου και τούτα:

        άρθρο 5

        τι να πούμε λοιπόν για την ελεύθερη και καλά ανάπτυξη της προσωπικότητας;

        αυτό που προέχει είναι να καταργηθεί η πολιτική
        ΚΑΙ οικονομική [οικογενειακή] καριέρα.

        Ως πρώτη § λοιπόν πρέπει να μιλήσουμε για [εκπαίδευση του κάθε ατόμου] στην συλλογική εργασία. Να εργάζεται μεν ως άτομο αλλά να έχει συνείδηση του κοινού οφέλους.

        Και άρα και ως § 2 δεν έχει τόσο νόημα, εφόσον μιλάμε για ενωμένη Ευρώπη πόσο μάλλον ως ανθρωπότητα στον πλανήτη.

        Και άρα δεν θα υπάρχουν ούτε εξαιρέσεις εφόσον η φροντίδα είναι για κάθε τοπική κοινωνία ανά τον πλανήτη;

        Η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη, λέει στην § 3, το γερμανικό σύνταγμα λέει : το κύρος του ανθρώπου είναι απαραβίαστο.
        Αυτή είναι μια λεκτική σύγχυση με τεράστιες συνέπειες.
        έχει τεράστια διαφορά να εκτιμούμε και προβάλλουμε το κύρος του καθενός μας από τον καθένα για τον καθένα παρά να μιλάμε αόριστα για προσωπική ελευθερία.
        Η ύπαρξη του κάθε όντος ναι μεν είναι ελεύθερη αλλά κινείται με κανόνες.
        Όταν λοιπόν μιλάμε για την απαραβίαστη και μάλιστα
        [απαραβίαστη προσωπική ελευθερία] και όχι το [[απαραβίαστο ανθρώπινο κύρος]], ενδέχεται κάποιος να εννοήσει πως…
        μπορεί η δική του προσωπικότητα είναι τάχα ανώτερη του άλλου,
        κι έτσι να κάνει ότι θέλει και κανένας να μην μπορεί να τον εμποδίσει, και εξαρτάτε μάλιστα ή εξουσιάζει την προσωπικότητά του μέσω της πολιτικής ή
        εξαγοράζει την προσωπικότητά του με το κλεμμένο χρήμα έτσι κι αλλιώς.
        απτό παράδειγμα το άσυλο και απυρόβλητο της πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας.
        Και αυτό δεν είναι ένα τοπικό ελληνικό πρόβλημα αλλά πανευρωπαϊκό
        –παγκόσμιο
        αυτός είναι και ο κεντρικός και υπέρτατος προβληματισμός μας, να εμπεδώσουμε το κύρος του καθενός μας μεταξύ μας, κι όχι την ελευθερία που οδηγεί στην αναρχία, στην αδιαφορία κανόνων συμπεριφοράς μεταξύ μας δηλαδή. είναι βέβαιο ότι, ορίζοντας ως υποχρέωση του καθενός μας το κύρος του καθενός μας μεταξύ μας εύκολα καταργούμε το ίδιο το ολιγαρχικό σύστημα που στηρίζετε ακριβώς στην προσωπική τους ελευθερία κι όχι στο κύρος των πολιτών που τους ανέχονται…

        έτσι λοιπόν με αυτόν τον απαράδεκτο όρο περί προσωπικής απαραβίαστης μάλιστα ελευθερίας μπορεί και κυριαρχεί η ολιγαρχία που αποτελείται από οικονομικά και πολιτικά τζάκια.
        το πρόβλημα αυτό βέβαια δεν αντιμετωπίζεται εθνικά,
        όπως δηλαδή σήμερα έχουμε μοιρασμένη την κοινωνία σε κράτη
        περιφέρειες σε νομούς και δήμους, και σε κάθε κομμάτι απ’ αυτές τις [εξουσίες] κυριαρχούν και ανάλογα πολιτικά και οικονομικά τζάκια. επομένως, ορίζουμε:

        το κύρος του κάθε ανθρώπου είναι απαραβίαστο.
        Πάνω σε αυτήν την αρχή διαμορφώνουμε το δίκαιο στην παραγωγική διαδικασία, ξεκινώντας από την μικρή κοινωνία στο Δήμο!

        Πως θα παράγουμε και πως θα μοιράσουμε δίκαια τον πλούτο που παράγουμε,
        πως θα μοιράσουμε δίκαια τον κόπο γι’ αυτήν τη διαδικασία παραγωγής,
        πως θα μοιράσουμε τις ώρες εργασίας ώστε να υπάρχει δικαιοσύνη κι όχι ανοχή μεταξύ των εργαζομένων.
        Πως μπορούμε να διαμορφώσουμε μια κοινωνία χωρίς τάξεις; Όταν έχουμε ως προϋπόθεση το κύρος του καθενός μας κι όχι την ελευθερία. –
        Μέσα από την εμπέδωση του κύρους του καθενός μας λύνεται και το πρόβλημα το του δίκαιου καταμερισμού των αγαθών.
        Αυτό το ορίζουμε, μπορούμε να το ορίσουμε –θέτοντας πλαφόν στο ανώτατο και κατώτατο όριο αμοιβών, ωστόσο,
        και πάλι δεν λύθηκε απόλυτα το πρόβλημα μεταξύ πλούτου φτώχιας –μεταξύ εξουσίας και παραγωγής. κι αυτό και πάλι λύνεται όταν λάβουμε υπόψη το κύρος του καθενός μας ότι όχι μόνον είναι απαραβίαστο αλλά ισότιμο και ισόνομο.

        Η § 4 έχει πλάκα, μιλάει για ελεύθερη διακίνηση μεν αλλά από την άλλη θέλει τον εθνικιστικό ρατσισμό. Η ελεύθερη διακίνηση των δίκαιων –των ηθικά οικονομικά και νόμιμων, σαφώς και δεν γενάτε ζήτημα. Πως είναι ελεύθερος λοιπόν ο κάθε μέγας καπιταλίστας που κατακλέβει τα κόπια χιλιάδων εργαζομένων καταπατώντας κάθε κύρος τους;

        Ή μήπως δεν είναι γεγονός ότι η μεγαλύτερη αδικία είναι αυτή καθεαυτή ελευθερία κίνησης του κάθε κερδοσκόπου τζογαδόρου λαθρέμπορα βιαστή φονιά κι ότι κακό μπορούμε εδώ να αναφέρουμε;

        Πέρα βέβαια για τις αντιζηλίες που δημιουργούν οι διαφορές εξουσίας και πλούτου από την κλοπή και εξαθλίωση του ίδιου του παραγωγικού δυναμικού.
        Μετά από την εικόνα της εξουσίας, και κυρίως,
        όταν κάποιοι γεύονται την εξουσία ποιος θέλει άραγε να δουλέψει;
        Και πως θα αντιμετωπίσουμε αυτήν την κατάσταση, με την ελευθερία κίνησης του κάθε γκάγκστερ;
        υποχρεώνοντας μια μερίδα μέσω της φτώχιας και της ενεργείας, ή διαμορφώνοντας κοινωνία ισότητας;

        για να διαμορφώσουμε και να εμπεδώσουμε το κύρος στον καθένα μας, αυτό γίνεται μοναδικά αναγνωρίζοντας την ισότητα και ισοτιμία μεταξύ μας.
        πρέπει –οφείλουμε να καταπολεμήσουμε την αίσθηση της ίδιας της γλύκας της εξουσίας και της χλιδής από πλούτο ή από υποτέλεια στον εξουσιαστή να του παρέχουμε τα πάντα για να έχουμε και καλά την εύνοιά του =τους.

        Επομένως, το πρόβλημά δεν είναι τι μορφή θα δώσουμε στους εξουσιαστές αλλά πως θα αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες για να φτιάξουμε κοινωνία δικαίου. Δεν είναι η ελευθερία το ζητούμενο αλλά το υπαρξιακό κύρος του καθενός μας. –

        Και η § 5ε; τι μας λέει;
        5. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων.

        Δεν ξέρουμε τι εννοούν εδώ με το δικαίωμα προστασίας της υγείας και τις γενετικής του ταυτότητας… Μήπως αλήθεια εννοεί πως… ο/η καθένας/α έχει δικαίωμα να μεταλλάσει το φύλο; Μεγάλη σημασία έδωσαν λοιπόν στην ομοφυλοφιλία κι όχι τόσο στο κύρος…
        και δεν ξέρω κατά πόσο το κύρος διατηρείται να βλέπεις έναν άντρα με βυζιά ή μια γυναίκα με γένια… εντάξει ας μην χλευάζουμε τις φυσικές ανωμαλίες αλλά δεν είναι δα και τόσο μεγάλης και πρώτης μάλιστα προτεραιότητας να μας το βάζουν στην Πέμπτη σειρά από τα 120 άρθρα…

        πάντως, σχετικά με το κύρος του/των ανθρώπων η λύση είναι να καταργήσουμε τα οικονομικά τζάκια.
        για να τα καταργήσουμε όμως, πρέπει πρώτα να έχουμε παιδεύσει το παραγωγικό δυναμικό στη λογική της άμεσης συνεργασίας σε ΕΛΒ και συνεταιρισμούς.
        Εκεί πάλι έχουμε το πρόβλημα της διαχείρισης –ποιος θα κάνει κουμάντο.
        Γι’ αυτό οι μεγάλοι σκέφτηκαν να συγχωνεύουν τα πάντα σε δέκα δεκαπέντε ή και εκατό μεγάλες [πολυεθνικές].
        ωστόσο, αν τις πολυεθνικές δεν τις κοινωνικοποιήσουμε ώστε
        να μπορούμε να προγραμματίζουμε την παραγωγή παγκοσμίως, να διαμορφώσουμε τοπικά Εταιρίες Λαϊκής Βάσης [ΕΛΒ] και συνεταιρισμούς που θα οργανώνονται μέσω μάνατζμεντ των πολυεθνικών, και με συμβολική αμοιβή του 1%
        δεν μπορούμε να μιλάμε για παύση των συγκρούσεων συμφερόντων,
        και πάντα οι εραστές της εξουσίας θα ξεγελάνε τον κόσμο,
        τόσο για το δικό τους βόλεμα να μη δουλεύουν,
        όσο και κυρίως για να υπηρετούν οι πολιτικοί την πλουτοκρατία. Και που μας έμεινε το κύρος των ανθρώπων; Μάλλον κρύφτηκε στις τούφες, και κάπου εκεί το έψαχναν οι Σωκράτης Γλαύκων και η παρέα τους…
        έψαχναν να βρουν τη δικαιοσύνη στις τούφες –ανάμεσα στους θάμνους… μα βέβαια ρώτησαν ποτέ τους εργαζόμενους πως θα διαμορφώσουμε κοινωνία δικαίου; Για την εξουσία της ολιγαρχίας εργάστηκαν όλοι τους…

        Έτσι λοιπόν δίκαιη κοινωνία εμπεδώνουμε όταν αποδώσουμε πλήρως το υπαρξιακό κύρος στον καθένα μας, καταργώντας επομένως την πολιτική καριέρα
        -με τον περιορισμό του [εκλέγειν] πάνω του 60ου έτους της Ηλικίας και μόνον για τέσσερα χρόνια από πολιτικής πλευράς,
        θα αντιμετωπίσουμε πολιτικά το πρόβλημα του κύρους των ανθρώπων ώστε χωρίς διακρίσεις να μπούμε όλοι μας συντεταγμένα συλλογικά και ισότιμα συνεργάσιμα στην παραγωγική διαδικασία. Και να είμαστε βέβαιοι, δεν θα χρειαζόμαστε καν πολιτικό τσούρμο –ούτε μεγάλα αφεντικά πάνω από τα κεφάλια μας.
        Να μάθουμε πρώτα τους πάντες να βγάζουν ρόζους στα χέρια τους,
        για να καταλάβει ο καθένας πως
        –με ποια κόπια και αγώνα έχει ο κάθε γραφιάς το φαί στο τραπέζι και όλα τα αγαθά για να ζήσει.

        αυτός είναι ο Λόγος που ενοποιούμε την Ευρώπη σε μια ενιαία κοινωνία.
        για να διαμορφώσουμε ευρωπαϊκή κοινωνία, δεν μπορεί να μιλάμε για Έλληνα πρόεδρο δημοκρατίας.
        Ούτε για ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας.
        πρέπει δηλαδή να συνηθίσουμε με την ιδέα για
        [αιρετή προεδρευόμενη δημοκρατία της Ευρώπης]
        αφού πρώτα έχουμε εκπαιδεύσει το λαό σε Συλλογικούς παραγωγικούς πολίτες.
        μιλάμε βασικά για το δίκαιο των κόπων στην παραγωγική διαδικασία και την δίκαιη κατανομή των αγαθών.
        προχωράμε σε κατάργηση όχι μόνον των αέναων
        [ευγενικών και καλά τζακιών] αλλά κυρίως της πλουτοκρατίας και όλων των πολιτικών θρησκευτικών μασονικών στοών που εργάζονται για την τεμπελιά τους και φυσικά έχουν στήριγμα το χρήμα =την πλουτοκρατία.
        Επομένως σε σύντομο χρόνο, αφού απαλλαγούμε από την ολιγαρχία της πολιτικής και του πλούτου
        καταργούμε το ίδιο το χρήμα. –

  2. John Nixon said

    Συμφωνώ απόλυτα με το πνεύμα, αλλά οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου Οτσαλάν φαίνεται το ξέχασαν το σύνταγμα στο βωμό άλλων συμφερόντων.

  3. Παρατήρηση για το άρθρο 1:
    Τι σημαίνει χρηστά ήθη; Ποιος ορίζει το τι είναι χρηστό ήθος;

    Για το άρθρο 2:
    Ποιος κρίνει ότι κάποιος αλλοδαπός δρα υπέρ της ελευθερίας;
    Πχ, ο Οσάμα Μπιν-Λάντεν ήταν μαχητής για την ελευθερία όταν στο Αφγανιστάν είχαν εισβάλει οι Σοβιετικοί; Ο Οτζαλάν;

    • Να φύγει το «τα χρηστά ήθη» – δεν μπορεί να είναι αντισυνταγματικό να είσαι αντισυμβατικός!!! Δεν μπορεί μια κοινωνία να αλλάζει χωρίς να έχει αντισυμβατικές ομάδες ή ανθρώπους.

      Γιατί πρέπει μόνο τους μαχόμενους για την ελευθερία να καλύπτουμε; γιατί όχι και άλλες κατηγορίες αντικαθεστωτικών; Γενικά τι νόημα έχει μια χώρα να τηρεί τις διεθνείς συμβάσεις έκδοσης καταδίκων και υποδίκων με εξαιρέσεις;

  4. Φώτιος said

    Όποιος αποδεδειγμένα διώκεται

  5. georgios said

    αρθ. 5 παράγραφο 2
    να ποστεθει η λέξης νομίμως για τους ευρισκόμενους στην ελληνική επικρατια

  6. […] […]

  7. […] Δημοσιεύθηκε στο Uncategorized | 10 Comments » […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: